شهر خاروغ پایتخت استان خودمختار بدخشان[2] با جمعيّتی حدود 30 هزار نفر در  زمین‌های کم‌عرض و مرتفع و در 2060 متری از سطح دریا و نزدیک محل تلاقی  رودخانه‌های غُند[3] و شاه‌دارا[4] در مرز افغانستان واقع شده است. درّه  رودخانه در اینجا باریک است و شهر در دو خیابان بزرگ شكل گرفته كه در دو  طرف خيابان اصلی رديفی از درختان صنوبر قرار دارد.[5] در سال 1895 زمانی که  سرانجام مرز بین امپراتوری روسیه و افغانستان تعیین شد مرز از سه‌خانه و  یک سربازخانه و روستای کوهستانی کوچکی از خاروغ تشكيل شد. جاده‌ای از آش[6]  تا خاروغ ساخته شد امّا جاده تنها این امکان را فراهم می‌کرد تا اسب‌  سواران کالاها را به کاروان‌های شتر تحویل بدهند.

قرغان‌ تپّه بزرگ‌ترین مرکز فرهنگی صنعتی درّه‌ی وخش در 97 کیلو‌متری جنوب  دوشنبه واقع است. مطابق با برخی تحقیقات قرغان‌ تپّه در قرن 7 به وجود آمده  اگر چه برخی قدمت آنرا بسیار بیشتر می‌د‌انند. شهر در قسمت بالایی درّه‌ی وخش و در مرکز یک مرغزار واقع است. در قرون وسطی این ناحیه را ختای و شهر  را ليواقند یا وخش می‌خواندند.

بالجوان يك منطقه تاریخی در تاجیکستان است. نتایج حفّاری‌های طولانی مدت باستان‌شناسی در كوروكسای در نزدیکی بالجوان امروزی ثابت می‌کند که 200-800  هزار سال پیش زندگی گیاهی جلگه‌ای و بدون درخت در این ناحیه نفوذ داشته است و حیوانات عجیبی همچون اسب‌ها، کرگدن‌ها، میمون‌های ‌وابسته به میمون‌های دم‌کوتاه امروزی، ببر‌های دندان شمشیری، زرّافه‌ها و نیاکان فیل‌ها می‌زیسته‌اند. بیش از هزار سال پیش بالجوان جزئی از حکومت سامانی بود.

نووارا الیا شهری در ییلاقات استان مرکزی سریلانکا می‌باشد. نام این شهر به معنای «شهری روی دشت» یا «شهر نور» است. این شهر پایتخت اداری منطقه‌ی نووارا الیا بوده و مناظر زیبا و دمای متعادل جز ویژگی‌های آن به شمار می‌رود. نووارا الیا در ارتفاع 1868 متری واقع شده و مهم‌ترین محل تولید چای در سری لانکا می‌باشد. لازم به ذکر است که بلندترین کوه سری لانکا یعنی پیدوروتالاگالا بر این شهر اشراف دارد. در حقیقت نووارا الیا را به خاطر آب و هوای معتدل و خنک آن (خنک‌ترین منطقه در سریلانکا) می‌شناسند. اقتصاد این شهر بر پایه‌ی چای، سبزیجات مختص آب و هوای خنک و گردشگری می‌باشد.

شاید اطلاع داشته باشید که سریلانکا یکی از بزرگترین تولید کنندگان چای دنیا محسوب می‌شود، به همین دلیل در این کشور تعداد زیادی مزرعه چای وجود دارد. تماشای مزارع چای همراه با کارخانه‌های تولید چای در سفر به این کشور کاری بسیار لذت بخش است. مزرعه چای گیراگاما دقیقا در خروجی شهر کندی واقع شده و همچنین شامل کارخانه تولید چای و تپه‌های چای‌کاری شده از چای سبز گرفته تا ارل‌گری است. مزرعه چای گیراگاما در ارتفاع ۶۱۳ متری از سطح دریا قرار گرفته است، بازدید از این مکان در سفرتان به کندی خالی از لطف نیست که مراحل چای را از نزدیک خواهید دید.

یکی از بهترین باغ‌های گیاه شناسی کشور سریلانکا در شهر کندی قرار دارد که همواره مورد توجه گردشگران بوده است. این باغ تاریخی توسط انگلیسی‌ها دچار تغییراتی شده است؛ با اینکه در ‏فاصله ۵.۵ کیلومتری غرب شهر کندی واقع شده اما سالانه حدود دو میلیون گردشگر از این باغ بازدید می‌کنند. در این باغ زیبا می‌توانید به بیش از ۴۰۰۰ گونه گیاهی از جمله انواع گل‌های ارکیده، ادویه جات، گیاهان دارویی و درختان دسترسی داشته باشید. بازدید از این باغ برای گردشگران در همه رده‌های سنی توصیه می‌شود. سریلانکا به خاطر داشتن آب و هوای معتدل محل مناسبی برای تجارت ادویه است که توریست‌ها نیز می‌توانند انواع گیاهان معطر مانند فلفل و جوز هندی، میخک، دارچین و هل را در این باغ خریداری کنند. علاوه بر تماشای زیبایی‌های باغ گیاه‌شناسی برای کسانی مناسب است که می‌خواهند ادویه به عنوان سوغاتی همراه خود ببرند.

قلعه سیگیریا قلعه‌ای قدیمی در میان جنگل‌های کشور سریلانکا از جنس سنگ ساخته شده است و از نظر تاریخی دارای ارزش بالایی است. ارتفاع این قلعه نزدیک به ۲۰۰ متر است و در اطراف آن خرابه‌های قلعه و کاخ باستانی قرار گرفته‌اند. دروازه این قلعه به شکل شیر است و صعود به این قلعه کاری بسیار دشوار بوده اما واقعا ارزش بالا رفتن و تماشای چشم انداز بی نظیر را دارد. این اثر تاریخی که حدودا ۱۶۰۰ سال قبل ساخته شده در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است و در واقع، خلاصه‌ای از هنر و معماری در این قلعه به چشم می‌خورد.

این مجسمه عظیم یکی دیگر از جاذبه‌هایی دیدنی شهر کندی محسوب می‌شود که بازدید از آن را نباید از دست بدهید. این مجسمه ‏حدودا ۲۷ متر ارتفاع دارد و از اکثر نقاط شهر دیده می‌شود. برای رسیدن به این مجسمه باید از چندین پله بالا بروید و و از این قسمت می توانید دریاچه کندی، کارخانه چای و ‏استادیوم فوتبال را به راحتی ببینید. ‏می‌توان گفت این جاذبه جزو قابل توجه‌ترین آثار مذهبی شهر کندی در میان اهالی و توریست‌ها است. همچنین این منطقه در هنگام شب زیباتر می‌شود.

این مرکز در روستای پیناوالا در ۱۳‏‎ ‎کیلومتری شمال غرب شهرستان کاگل ‏واقع شده است. ‎‏به عنوان بزرگ‌ترین مرکز نگهداری از فیل‌های آسیا در میان کشورهای جهان شهرت ‏دارد. این مرکز در سال ۱۹۷۵ آغاز به فعالیت کرده و طبق ‏آخرین آمار دارای ۸۸ ‏رأس فیل است؛ در این مرکز از بچه فیل‌های یتیم و فیل‌های آسیب دیده نیز ‏نگهداری می‌شود. در طول روز فیل‌های ماده به همراه بچه‌های خود ‏آزادانه به گشت و گذار پرداخته و آب تنی می‌کنند. ‏فیل‌های نر نیز وظیفه حمل ‏غذا را دارند و معمولاً به صورت زنجیر شده و جدا نگهداری ‏می‌شوند‎. بازدید از این مکان جالب در شهر کندی بسیار جالب است، حتما سری به این مرکز بزنید.‏‏

از جاذبه‌های زیبای شهر کندی می‌توان به دریاچه کندی اشاره کرد که به صورت مصنوعی در وسط شهر ساخته شده ‏است. این دریاچه در سال ۱۸۰۷ در کنار معبد دندان مقدس به صورت حفاظت شده ساخته شده، به طوری که ‏ماهیگیری در آن ممنوع است. دریاچه کندی توسط آخرین پادشاه سریلانکا به نام ویکراما راجاسین ساخته شده است که با نام اقیانوس شیری نیز یاد می‌شود. با اینکه این دریاچه در وسط شهر واقع شده اما هموراه مورد توجه گردشگران و توریست ها قرار می‌گیرد؛ می‌توان گفت یکی از بهترین مکان‌ها برای قدم زدن و دور ماندن از سر و صدای شهر همین جاست.

‏‏‏در این معبد، دندان مقدس بودا نگهداری می‌‌شود و همواره در میان بوداییان سریلانکا و جهان از اهمیت زیادی برخودار است. این معبد در سال ۱۵۹۳‬ میلادی ‏توسط یکی از پادشاهان سریلانکا ساخته شده و سپس چندین بنا به آن اضافه گردیده است. این معبد جزو مکان‌های مقدس در کندی محسوب می‌شود؛ معبدی با سقف طلایی که محل قرار گرفتن دندان بودا است. خود معبد دندان نیز در مجموعه قصر سلطنتی واقع شده و از چندین معبد و موزه تشکیل شده است. معبد دندان مقدس بودا به عنوان یک اثر تاریخی دارای معماری خیره‌ کننده‌ای است و دندان بودا در داخل محفظه‌ای به شکل استوپا نگهداری می‌شود. همچنین این مجموعه شامل تعداد زیادی زیارتگاه و موزه است که با بازدید از این مکان‌ تصویر روشنی از فرهنگ و تاریخ سرزمین کندی به دست خواهید آورد. بخش اصلی معماری این معبد نیز برجی هشت ضلعی است که به نوعی نقش محراب داشته و محلی برای نگهداری مقدسات آیین بودا محسوب می‌شود.

این پارک بی‌نظیر در خط ساحلی شهر کلمبو قرار دارد و در زمان‌های قدیم به عنوان مکانی برای برگزاری مسابقات سوارکاری، فوتبال، راگبی و تنیس استفاده می‌گردیده است، ولی امروزه با تغییر کاربری برای تفریح و گذران وقت استفاده می‌شود که می‌توانید چشم انداز زیبایی از اقیانوس هند را تماشا کنید یا از طلوع و غروب زیبای خورشید در این پارک لذت ببرید. گردشگران در هنگام بازدید از این پارک سیر نمی‌شوند و در سفرهای بعدی‌شان نیز به بازدید از این پارک علاقه نشان می‌دهند.

این معبد زیبا در دوران پرتغالی ها ساخته شده و جزو قدیمی ترین معبدهای شهر کلمبو به شمار می رود. این مکان به خدای جنگ اسکندا اختصاص دارد و در واقع نقطه شروع جشنواره سالانه هندو هاست. ساختمان اصلی این معبد به عنوان نمادی برای خدایان و الهه ها تزئین شده است و در داخل این معبد نیز چندین زیارتگاه به نام های شیوا و گانشا وجود دارد. در هنگام سفرتان به شهر کلمبو بازدید از معبد سریلانکا سری کایلا واساناتار با شکوه را از دست ندهید.

بزرگترین موزه سریلانکا به عنوان موزه ملی شناخته می‌شود و در سال ۱۸۷۷ توسط ویلیام هنری گریگوری تاسیس شده است. موزه ملی کلمبو دارای معماری به سبک ایتالیایی است و محلی برای نگه داری اشیای سلطنتی مربوط به پادشاهان کندیان است. اگر اغراق نباشد؛ بیش از ۱۰۰ هزار وسیله قدیمی در این موزه وجود دارد که مطابق با دوره‌های تاریخی تنظیم شده‌اند. در این موزه، کتابخانه‌ای نیز دایر است که شامل مجموعه وسیعی از کتاب‌های تاریخی و فرهنگی است و در مردم شناسی و انسان شناسی نقش مهمی ایفا می‌کند. بنابراین در سفرتان به شهر کلمبو بازدید از این موزه پیشنهاد می‌شود و همواره در طی سالیان مورد توجه بازدید کنندگان قرار گرفته است. همچنین موزه ملی کلمبو شامل چندین تالار قدیمی و تالارهای جدید است؛ با اینکه ظاهر بنا قدیمی مانده، اما به عنوان یکی از اصلی ترین جاذبه‌‌های گردشگری سریلانکا شناخته می‌شود.

معبد گانگارامایا، معبدی بودایی در شهر کلمبو سریلانکا واقع شده است. می‌توان گفت یکی از بهترین جاذبه‌های گردشگری در شهر کلمبو همین معبد بودایی است. لذت تماشای معماری معابد بودایی و اعمال دینی که در آن ها انجام می‌گیرد به شناخت میراث دوهزار ساله‌ دین بودایی کمک می‌کند، شاید برایتان جالب باشد که امروزه بیش از پانصد میلیون بودایی در کره زمین زندگی می کنند.

مسجد سرخ کلمبو با معماری زیبا جزو جاذبه‌های گردشگری شهر به شمار می‌رود. این مسجد علاوه بر معماری شگفت انگیز دارای قدمت زیادی است و تاریخچه ساخت مسجد سرخ کلمبو به سال ۱۹۰۸ بر می‌گردد که توسط هندی های مسلمان ساخته شده است؛ هندی‌های می‌خواستند در هنگام تجارت کشور در کشور سریلانکا مکانی برای عبادت داشته باشند. ساخت بنای اصلی این مسجد فقط یک سال طول کشید و در طی سالیان بعد مورد استفاده خیلی از دریانوردان نیز قرار گرفت. این مسجد نمونه‌ای دیگر از مسجد جامع کوالالامپور در مالزی است که ساختمان مسجد از بیرون از لحاظ رنگ آمیزی دیوارها بسیار زیبا و جذاب بوده و بر اساس معماری متفاوت هندو اسلامی است، در واقع این سبک ترکیبی از معماری بومی هندو اسلامی و نئو کلاسیک است.

درّه رامیت از 45 کیلومتری شمال‌غربی دوشنبه شروع می‌شود. اين درّه با مناطق تفریحی پر‌شمار و چشمه‌های آب‌گرم در مناطق پايينی و از جنگل‌ها و رودخانه‌های زیبا در مناطق بالايی، يكی از زيباترين و بكرترين مناطق تاجيكستان محسوب می‌شود. شما می‌توانید با نيم ساعت رانندگی از دوشنبه به سوی شهر وحدت به این درّه برسید. رودخانه‌ی کافرنهان 378 کیلومتر طول دارد. سرچشمه سمت چپ آن رودخانه ساربا، از یخ‌ها و پهنه‌های برفی قاراتگين شروع شده و سرچشمه سمت راست آن از رودخانه سردی ميانه ‌در محدوده حصار آغاز می‌شود.

اگر در بزرگراه کولاب به واسع رانندگی کنید شیب‌های تند خواجه‌ مؤمن و  دیوار‌های نمکی را می‌بینید که تا ارتفاع 500 متری رسیده‌اند. راه‌های نمکی به علت تناوب لایه‌های خالص(از5 تا 15 سانتی‌متر) و ناخالص(مخلوط شده با  انواع مختلف خاک رس با حدود 5/1 سانتی متر ضخامت) براحتی قابل مشاهده هستند. این نمک‌ها حداقل در مدت 20000 سال در اینجا روی هم انباشته شده‌اند. ماركوپولو، كاشف مشهور ونيزی صد‌ها سال پیش پس از بازدید از این منطقه نوشت: در اینجا نمک سفت است و توسط بیل‌های بزرگ شکسته شده است. میزان نمک آنقدر زیاد است که تا آخر دنیا برای همه کافی است.

چهل‌ و‌ چهار چشمه مکان بسیار معروفی در تاجیکستان و کشور همسایه ازبکستان  است، زیرا از دامنه‌ی تپّه کوچکی که قبلاً صحرا بوده است پنج چشمه‌ی بزرگ  از زیر زمین بیرون می‌آید که به 39 چشمه کوچکتر تقسیم می‌گردند. آب چشمه‌ها  با هم جریان می‌یابند تا کانالی پر از ماهی به عرض 12تا 13متر تشکیل دهند.  جالب است بدانید ماهی‌ها به طرف پایین رودخانه شنا نمی‌كنند بلکه در 8  الی9 متری ابتدای آن می‌مانند.

در قرون 2 و 3 قبل از میلاد مسيح منطقه درّه کافرنهان و مناطق اطراف آن بخشی از امپراطوری یونانی- باختری بود. اين مطلب از سكّه‌هايي كه در ولايت قشقا دريا، حوالی شهرِكتاب يافت شد، تاييد می‌شوند. اكثر اين سكّه‌ها مضروب دوران اوكراتيدس می‌ باشند. این مناطق در قرون 1 قبل از میلاد تا 3 پس از میلاد بخشی از امپراطوری کوشان شد. در قرن 8 این ناحیه(همراه با سایر  مناطق آسیای مرکزی) توسط اعراب مورد تهاجم قرار گرفت و بالاخره در قرون 14 و 15 به تیمور تعلق یافت.